آموزش گیتار کلاسیک از صفر تا حرفه‌ای

 گیتار کلاسیک

در نوازندگی گیتار، سبک‌های گوناگونی وجود دارد؛ از جمله سبک کلاسیک، فلامنکو، جز، الکتریک و آکوستیک. اما چرا گفته می‌شود گیتار کلاسیک بهترین گزینه برای شروع یادگیری است؟

دلیل اصلی این است که نوازندگی گیتار کلاسیک، سابقه‌ای چند قرنی در اروپا دارد و در طی این سال‌ها، روش‌ها و متدهای آموزشی بسیار دقیق و کاملی برای آن تدوین شده است.

امروز، منابع آموزشی گیتار کلاسیک به‌گونه‌ای غنی و منسجم هستند که هنرجو می‌تواند از پایه، تکنیک‌های ساز را به‌شکل علمی و مرحله‌به‌مرحله فرا بگیرد.

به همین علت، یادگیری گیتار را بهتر است با سبک کلاسیک آغاز کنیم. سبک‌های دیگر مانند پاپ، بیشتر «اجرایی» هستند؛ یعنی نوازنده قطعاتی را در قالب پاپ می‌نوازد، اما متد آموزشی مستقلی برای آن‌ها وجود ندارد.

بنابراین هنرجو باید ابتدا با متد گیتار کلاسیک، شیوه‌ی صحیح نواختن و تکنیک‌های ساز را بیاموزد و سپس به سراغ سبک‌های دیگر برود.

در سبک کلاسیک، قطعاتی برای گیتار تنظیم و نت‌نویسی شده‌اند که معمولاً دوصدایی، سه‌صدایی یا حتی چهارضدایی هستند.

اما در سبک‌های دیگر، مانند پاپ یا راک، اغلب قطعات به‌صورت تک‌صدا نواخته می‌شوند؛ یعنی یا فقط ملودی اجرا می‌شود یا فقط آکورد. البته نوازنده‌ی ماهر می‌تواند هم‌زمان ملودی و آکورد را با هم بنوازد.

در مجموع، گیتار کلاسیک به‌دلیل متد آموزشی منظم، قطعات متنوع و تکنیک‌های بنیادی، بهترین نقطه‌ی آغاز برای ورود به دنیای نوازندگی گیتار است.

هنرجویی که نوازندگی کلاسیک را بیاموزد، در آینده می‌تواند با تسلط کامل، در هر سبک دیگری نیز بنوازد.

تفاوت گیتار کلاسیک با سایر گیتارها

پیش از انتخاب گیتار مناسب، شناخت تفاوت میان گیتار کلاسیک و سایر مدل‌ها اهمیت زیادی دارد. هر نوع گیتار ساختار، صدا و حس خاص خود را دارد.

گیتار کلاسیک با سیم‌های نایلونی و صدایی گرم و طبیعی شناخته می‌شود، در حالی که گیتارهای آکوستیک و الکتریک با سیم‌های فلزی صدایی تیزتر و پرقدرت‌تر تولید می‌کنند.

در ادامه، ویژگی‌های ظاهری، نوع صدا و سبک‌های مناسب برای هر گیتار را بررسی می‌کنیم تا انتخابی آگاهانه‌تر داشته باشید.

1. نوع سیم‌ها

• اصلی‌ترین تفاوت در جنس سیم‌ها است:
• گیتار کلاسیک از سیم نایلونی استفاده می‌کند. این سیم‌ها صدای نرم، گرم و ملایمی دارند و فشار کمتری به انگشتان وارد می‌کنند.
• گیتار آکوستیک و الکتریک از سیم‌های فلزی (استیل) ساخته می‌شوند که صدای تیزتر، بلندتر و درخشان‌تری تولید می‌کنند.

2. شکل و اندازه دسته (نک)

• دسته‌ی گیتار کلاسیک پهن‌تر است و فاصله بین سیم‌ها بیشتر است. این ویژگی باعث می‌شود اجرای نت‌ها با دقت بیشتری انجام شود، مخصوصاً در قطعات کلاسیک و ملودیک.
• در گیتار آکوستیک و الکتریک دسته باریک‌تر است تا اجرای آکوردها و تکنیک‌های سریع‌تر راحت‌تر باشد.

3. صدادهی و سبک موسیقی

• گیتار کلاسیک مناسب برای موسیقی‌های کلاسیک، فلامنکو و ملودی‌های ملایم است. صدایش طبیعی و بدون افکت است.
• گیتار آکوستیک بیشتر در سبک‌های پاپ، راک و فولک استفاده می‌شود و صدایی قوی‌تر دارد.
• گیتار الکتریک مخصوص سبک‌های راک، متال و بلوز است و برای تقویت صدا نیاز به آمپلی‌فایر دارد.

4. بدنه و طراحی

• بدنه‌ی گیتار کلاسیک معمولاً از چوب‌های طبیعی و بدون تزئینات زیاد ساخته می‌شود و صدای آن از طریق حفره‌ی مرکزی پخش می‌شود.
• گیتار آکوستیک بدنه‌ای بزرگ‌تر و محکم‌تر دارد تا صدای بیشتری تولید کند.
• گیتار الکتریک بدنه‌ی توپر (Solid Body) دارد و بیشتر به کمک پیکاپ‌ها و تقویت‌کننده صدا تولید می‌کند.

5. نوع نواختن

• در گیتار کلاسیک، نوازنده معمولاً با انگشتان دست راست می‌نوازد (Fingerstyle).
• در گیتار آکوستیک و الکتریک، اغلب از پیک (Pick) برای نواختن استفاده می‌شود.

فواید یادگیری گیتار کلاسیک

یادگیری گیتار کلاسیک نه‌تنها پایه‌ای‌ترین مسیر برای ورود به دنیای موسیقی است، بلکه مزایای زیادی برای رشد هنری و ذهنی دارد. این ساز به شما کمک می‌کند تا دقت، هماهنگی و حس ریتم خود را تقویت کنید.

تمرین با گیتار کلاسیک باعث افزایش تمرکز، حافظه و هماهنگی بین دو دست می‌شود. همچنین یادگیری نت‌خوانی و تکنیک‌های دقیق انگشت‌گذاری، پایه‌ای محکم برای نواختن سایر سبک‌های گیتار ایجاد می‌کند.

از نظر احساسی، صدای گرم و آرام گیتار کلاسیک باعث آرامش ذهن و کاهش استرس می‌شود. به همین دلیل بسیاری از نوازندگان حرفه‌ای مسیر خود را با گیتار کلاسیک آغاز می‌کنند.

معرفی ساز و اجزای گیتار کلاسیک

گیتار کلاسیک معمولاً از چوب‌های باکیفیت مانند صنوبر، سدر و رز‌وود ساخته می‌شود تا صدایی شفاف و متعادل تولید کند.

اجزای اصلی گیتار کلاسیک عبارت‌اند از:

• بدنه (Body): بخش بزرگ و توخالی که وظیفه تولید و تقویت صدا را دارد.
• دسته (Neck): محل قرارگیری پرده‌ها و سیم‌ها که نوازنده روی آن نت‌ها را اجرا می‌کند.
• صفحه صدا (Soundboard): روی بدنه قرار دارد و نقش مهمی در طنین ساز دارد.
• سیم‌ها (Strings): معمولاً شش سیم نایلونی که سه تای بالا ضخیم‌تر و سه تای پایین نازک‌ترند.
• پرده‌ها (Frets): نوارهای فلزی روی دسته که محل دقیق نت‌ها را مشخص می‌کنند.
• شیطانک و خرک (Nut & Bridge): دو قطعه کوچک در ابتدا و انتهای سیم‌ها که وظیفه نگه‌داری و انتقال ارتعاش را دارند.

گیتار کلاسیک با ساختار ساده و صدای دلنشین خود، ساز مناسبی برای شروع یادگیری موسیقی و درک اصول نوازندگی است.

انتخاب گیتار کلاسیک مناسب برای مبتدی

انتخاب گیتار مناسب برای شروع یادگیری، نقش مهمی در پیشرفت نوازنده دارد. برای مبتدیان، گیتار کلاسیک گزینه‌ای ایده‌آل است، زیرا سیم‌های نایلونی نرم فشار کمتری به انگشتان وارد می‌کنند و یادگیری نت‌ها و تکنیک‌ها را راحت‌تر می‌کنند.

کیفیت ساخت و چوب بدنه نیز اهمیت دارد؛ چوب باکیفیت صدای طبیعی و شفاف تولید می‌کند و تجربه نوازندگی را لذت‌بخش‌تر می‌کند.

در نهایت، انتخاب گیتاری سبک، خوش‌دست و با صدای متعادل، مسیر یادگیری گیتار کلاسیک را برای مبتدیان آسان و دلنشین می‌کند.

طرز صحیح نشستن و گرفتن گیتار کلاسیک

برای نواختن گیتار کلاسیک، وضعیت صحیح بدن بسیار مهم است. پشت صاف بنشینید و شانه‌ها را شل نگه دارید تا فشار به کمر و بازوها وارد نشود.

قرارگیری پا و زاویه گیتار:

• پای چپ کمی بالاتر قرار می‌گیرد و گیتار روی ران پای چپ تکیه می‌کند (در نوازندگان راست‌دست).
• گیتار با زاویه‌ای ملایم به سمت بدن قرار می‌گیرد و صفحه صدا کمی به بالا متمایل است.

نحوه قرارگیری دست‌ها:

• دست چپ: انگشتان روی پرده‌ها قرار می‌گیرند، مچ دست صاف و آرام باشد.
• دست راست: برای نوازندگی انگشتی (Fingerstyle)، دست بالای سیم‌ها و بدون فشار زیاد روی بدنه قرار می‌گیرد، انگشتان آزاد و انعطاف‌پذیر باشند.

این روش صحیح نشستن و گرفتن گیتار کلاسیک، اجرای نت‌ها و تکنیک‌ها را راحت‌تر و صدای ساز را طبیعی‌تر می‌کند.

کوتاه‌ترین راه برای شروع: نت و ریتم کلاسیک

آشنایی با نت‌خوانی اولیه کلاسیک

برای شروع گیتار کلاسیک، یادگیری نت‌ها و نت‌خوانی پایه ضروری است. هر سیم و هر پرده روی دسته، یک نت مشخص دارد. نوازنده باید بتواند نت‌ها را از روی نت‌نویسی استاندارد موسیقی بخواند و روی سیم‌های ساز پیدا کند. تمرین با نت‌های ساده مانند Do، Re، Mi و اجرای آنها روی سیم‌ها اولین گام است.

ارزش زمانی نت‌ها و متر کلاسیک

در موسیقی کلاسیک، هر نت طول مشخصی دارد:

• نت گرد: طولانی‌ترین نت، معمولاً چهار ضرب
• نت سفید: دو ضرب
• نت سیاه: یک ضرب
• نت چنگ و دولاچنگ: نصف و یک‌چهارم ضرب

همچنین متر موسیقی مشخص می‌کند هر میزان چند ضرب دارد و تقسیم‌بندی ریتم را نشان می‌دهد. فهمیدن متر و ارزش زمانی نت‌ها باعث اجرای صحیح ریتم و هماهنگی دست‌ها می‌شود.

تمرینات ساده ریتم کلاسیک

برای تمرین ریتم، می‌توان از قطعات کوتاه و ساده شروع کرد:

• تمرین تکرار یک نت ساده با ضرب ثابت
• نواختن ترکیب نت‌های سیاه و سفید برای آشنایی با تغییر طول نت
• استفاده از مترو نوم یا ضربان دست برای هماهنگی دست راست و دست چپ

این تمرینات پایه، درک ریتم و هماهنگی دست‌ها را تقویت کرده و مسیر یادگیری قطعات کلاسیک را کوتاه‌تر و آسان‌تر می‌کند.

آموزش گیتار کلاسیک – تکنیک دست راست

در گیتار کلاسیک، دست راست نقش اصلی در تولید صدا و کنترل ریتم دارد. تکنیک صحیح دست راست باعث می‌شود صدایی طبیعی، شفاف و موزون تولید شود و فشار کمتری به انگشتان وارد شود.

۱. موقعیت دست راست

• دست راست باید بالای سیم‌ها و نزدیک به خرک (Bridge) قرار گیرد.
• مچ دست شل و خمیده نباشد، انگشتان آزاد و انعطاف‌پذیر باشند.
• کف دست نباید روی بدنه گیتار فشار وارد کند؛ تماس تنها با سیم‌هاست.

۲. نحوه استفاده از انگشتان

• انگشتان راست شامل شست (P)، سبابه (I)، میانی (M) و حلقه (A) هستند.
• هر انگشت مسئول سیم خاصی است: شست معمولاً سیم‌های بم (E، A، D)، انگشت سبابه، میانی و حلقه سیم‌های بالاتر (G، B، E) را می‌نوازد.
• حرکت انگشتان باید نرم، کوتاه و دقیق باشد و از فشار اضافی خودداری شود.

۳. تکنیک‌های پایه

• آرپژ (Arpeggio): نواختن سیم‌ها به ترتیب برای ایجاد ملودی ملایم.
• تکرار نت (Tremolo): نواختن سریع یک نت با انگشتان مختلف برای ایجاد حالت تداوم.
• پیکینگ ملایم: انگشتان باید سیم را فقط کافی برای تولید صدا لمس کنند و سپس آزاد شوند.

۴. تمرینات پیشنهادی

• تمرین سیم‌های باز با ضرب آهسته و تمرکز روی صدای یکنواخت
• اجرای آرپژ ساده با سه انگشت (I، M، A) برای هماهنگی دست‌ها
• تمرین تکان آرام انگشتان روی سیم‌ها بدون شتاب برای کنترل کامل حرکت

تسلط بر تکنیک دست راست پایه‌ای‌ترین مهارت در گیتار کلاسیک است و باعث می‌شود اجرای نت‌ها روان، صدای طبیعی و ریتم دقیق داشته باشید.

آموزش گیتار کلاسیک – تکنیک دست چپ

دست چپ در گیتار کلاسیک مسئول فشار روی سیم‌ها و اجرای نت‌ها با دقت است. تکنیک صحیح دست چپ باعث می‌شود نت‌ها صاف، دقیق و بدون صداهای ناخواسته نواخته شوند.

۱. موقعیت دست چپ

• مچ دست چپ باید کمی خمیده و راحت باشد، بدون فشار اضافی یا قفل شدن مفاصل.
• انگشتان به صورت قوس‌دار و عمود بر سیم‌ها قرار می‌گیرند تا نت‌ها واضح و شفاف اجرا شوند.
• شست پشت دسته قرار می‌گیرد و برای نگه‌داشتن دسته و تعادل دست ضروری است.

۲. نحوه قرارگیری انگشتان

• هر انگشت (۱ تا ۴، از سبابه تا کوچک) روی پرده مشخصی قرار می‌گیرد.
• انگشتان نزدیک به پرده قرار می‌گیرند، اما روی سیم فشار مستقیم به حدی نیست که سیم خفه شود.
• انگشتان باید مستقل حرکت کنند و از فشار غیرضروری جلوگیری شود.

۳. تکنیک‌های پایه

• پرس کردن سیم‌ها: فشار کافی برای تولید صدای صاف و بدون خفه کردن نت.
• لیگاتو (Legato): استفاده از انگشتان برای اجرای نت‌ها به صورت پیوسته بدون پیک دست راست.
• حرکت آرام بین پرده‌ها (Shift): جابجایی دست چپ روی دسته با دقت و بدون لرزش.

۴. تمرینات پیشنهادی

• اجرای گام‌های ساده با تمرکز روی فشار و وضوح هر نت.
• تمرین حرکت انگشتان روی سیم‌های مختلف برای هماهنگی و استقلال انگشت‌ها.
• ترکیب تمرین دست چپ با دست راست برای هماهنگی کامل نواختن.

نکات مهم

• همیشه دست چپ شل و آرام باشد تا از خستگی و آسیب جلوگیری شود.
• دقت به فاصله انگشتان از پرده‌ها و زاویه تماس با سیم باعث صدای تمیز می‌شود.
• تمرین کوتاه و مداوم مؤثرتر از تمرین طولانی و پراسترس است.

تمرین‌های پیشنهادی برای مبتدی‌ها

پیشنهاد می‌شود در تمرین روزانه، ابتدا کتاب نوت خود را باز کنید، نوت‌ها را با سرعت پایین بخوانید و سپس با همان سرعت کم روی ساز بنوازید. باید دقت کنید که صدای هر نوت شفاف و واضح باشد و از شتاب‌زدگی پرهیز کنید. تمرکز بر ریتم نیز بسیار مهم است؛ شمردن ضرب‌ها (مثلاً یک، دو، سه، چهار) به هماهنگی ذهن و دست کمک می‌کند.

تمرین‌های روزانه کوتاه

به جای تمرین‌های طولانی، چند جلسه کوتاه روزانه (مثلاً هر بار ۱۵ تا ۲۰ دقیقه) بازده بیشتری دارد. در هر تمرین کوتاه، یک هدف مشخص انتخاب کنید؛ مثلاً تقویت انگشتان دست چپ، ریتم‌خوانی یا تمیز نواختن آرپژ.

یک برنامه تمرینی ساده روزانه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• ۵ دقیقه گرم‌کردن با تمرین کروماتیک
• ۵ دقیقه تمرین تغییر آکورد
• ۵ دقیقه اجرای ریتم با دست راست

ثبات و تداوم در تمرین، از تمرین زیاد ولی نامنظم مؤثرتر است.

قطعات ساده برای اجرا

پس از چند هفته تمرین، بهتر است قطعات ساده را برای افزایش انگیزه و لذت از یادگیری بنوازید.
آهنگ‌هایی با آکوردهای پایه مثل C، G، Am، و Em بهترین گزینه برای شروع هستند.

قطعاتی مانند “Knocking on Heaven’s Door” از Bob Dylan یا “Let It Be” از The Beatles، هم ریتم ساده دارند و هم برای تمرین تغییر آکورد بسیار مفیدند.

اشتباهات رایج در بین هنرجویان تازه‌کار عبارت‌اند از: 

• – درست نگرفتن گیتار و رعایت نکردن وضعیت صحیح بدن
• – بی‌دقتی در انگشت‌گذاری یا استفاده از انگشت نامناسب
• – تند زدن یا عجله در اجرای قطعات
• – شروع زودهنگام اجرای آهنگ‌ها پیش از تسلط بر نوت‌خوانی و تکنیک‌های پایه

در مراحل اولیه باید فقط بر تمرین‌های نوت‌خوانی، نوت‌نویسی و اجرای نوت‌های ساده تمرکز کرد تا دست‌ها، ذهن و گوش نوازنده با ساز هماهنگ شوند. پس از تسلط بر این مهارت‌ها، می‌توان به اجرای قطعات و آهنگ‌های گیتار پرداخت.

اشتباهات دست راست و چپ

در نوازندگی گیتار کلاسیک، دست راست و دست چپ هر دو ممکن است دچار خطاهایی شوند که کیفیت صدا و راحتی نوازندگی را کاهش می‌دهند. یکی از رایج‌ترین مشکلات دست راست، فشار زیاد روی سیم‌هاست که باعث صدای خشن و خستگی انگشتان می‌شود. همچنین قرارگیری نامناسب مچ و کف دست، مانند تماس بیش از حد با بدنه یا خم شدن مچ، انعطاف انگشتان را محدود می‌کند. حرکت سریع و بدون کنترل انگشتان هم می‌تواند اجرای نت‌ها را نامنظم و صدا را ناهماهنگ کند.

در دست چپ، فشار ناکافی یا بیش از حد روی سیم‌ها مشکل‌آفرین است؛ فشار کم باعث خفه شدن صدای نت و فشار زیاد منجر به خستگی و آسیب انگشتان می‌شود. انگشتان که درست روی پرده‌ها قرار نگیرند، نت‌ها واضح اجرا نمی‌شوند و شل بودن مچ یا عدم ثبات شست باعث لرزش دست و اجرای نت‌های اشتباه خواهد شد.

برای کاهش این اشتباهات، دست‌ها باید آرام و شل باشند و تمرین‌ها با سرعت کم و دقت بالا انجام شوند. هماهنگی بین دست راست و چپ نیز بهتر است به صورت تدریجی و مرحله‌ای تقویت شود تا نوازندگی گیتار کلاسیک روان و دقیق باشد

تنش و خستگی دست

تنش در دست‌ها معمولاً نتیجه‌ی فشار بیش از حد یا وضعیت نامناسب بدن است. اگر هنگام تمرین احساس گرفتگی، سنگینی یا بی‌حسی در انگشتان دارید، باید فوراً تمرین را متوقف کنید. نوازندگی گیتار نیاز به نرمی و آرامش عضلانی دارد، نه قدرت زیاد. هنگام نواختن، دست‌ها را شل نگه دارید و فقط به اندازه‌ی لازم فشار وارد کنید.

برای جلوگیری از خستگی، هر ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تمرین، چند دقیقه استراحت کنید و انگشتان را به‌آرامی بکشید. همچنین وضعیت نشستن یا ایستادن را بررسی کنید تا فشار اضافی به شانه و مچ وارد نشود. یادگیری کنترل تنش، به اندازه‌ی خودِ تکنیک نوازندگی اهمیت دارد؛ زیرا فقط در حالت آرامش، می‌توان صدایی نرم، واضح و کنترل‌شده تولید کرد.

چگونه پیشرفت کنیم؟ منابع و مسیر یادگیری

پیشرفت در نوازندگی گیتار نیاز به برنامه‌ریزی، تمرین منظم و راهنمایی درست دارد. بسیاری از هنرجویان پس از یادگیری مقدمات، در مسیر پیشرفت دچار سردرگمی می‌شوند. برای عبور از این مرحله، بهترین روش داشتن یک مسیر آموزشی مشخص و استفاده از منابع معتبر است.

در آموزشگاه چکاد، مسیر یادگیری به‌صورت مرحله‌ای طراحی شده است؛ از آموزش پایه و شناخت نت‌ها تا اجرای قطعات پیشرفته. این ساختار باعث می‌شود هنرجو با اعتمادبه‌نفس جلو برود و نتیجه تمرین‌هایش را به‌وضوح احساس کند.

کتاب‌ها و دوره‌ها

در مسیر یادگیری گیتار کلاسیک، استفاده از منابع معتبر و هدفمند اهمیت زیادی دارد. کتاب‌های آموزشی مانند «آموزش گیتار آکسفورد» ترجمهٔ سیاوش حمیدی – از اساتید آموزشگاه چکاد – یکی از بهترین منابع برای درک اصول نوازندگی کلاسیک به‌شمار می‌رود. همچنین کتاب «متد گیتار برای کودکان، قدم‌به‌قدم» گزینه‌ای مناسب برای هنرجویان کم‌سن است که می‌خواهند به‌صورت تدریجی با مفاهیم پایه و نت‌خوانی آشنا شوند. از دیگر منابع ارزشمند، می‌توان به کتاب «متد گیتار» اثر کریستوفر پارکنینگ (Christopher Parkening Guitar Method) اشاره کرد که یکی از معتبرترین مراجع آموزش گیتار کلاسیک در جهان است.

البته مطالعهٔ کتاب به‌تنهایی کافی نیست. در آموزشگاه چکاد، دوره‌های گیتار کلاسیک بر اساس سطح و نیاز هر هنرجو طراحی می‌شوند. در این دوره‌ها، علاوه بر آموزش مبانی تئوری و تکنیک‌های اجرایی، روش صحیح تمرین و اصلاح خطاهای حرکتی نیز آموزش داده می‌شود. این رویکرد هدفمند و فردمحور باعث می‌شود هنرجو مسیر پیشرفت خود را سریع‌تر، اصولی‌تر و با درک عمیق‌تری طی کند.

نُت‌ها و قطعات تمرینی

تمرین با نُت و قطعات ساده، یکی از بهترین روش‌ها برای تقویت تکنیک و ریتم است. اجرای قطعاتی از آهنگ‌سازان کلاسیک مانند کارکاسی، سور، و تارگا یا قطعات پاپ ساده، به درک بهتر موسیقی کمک می‌کند.

آموزشگاه چکاد مجموعه‌ای از نُت‌ها و قطعات تمرینی متناسب با هر سطح را در اختیار هنرجویان قرار می‌دهد تا با تمرین منظم و هدفمند، مهارت نوازندگی خود را تثبیت کنند.

مسیر متوسطه و پیشرفته

پس از تسلط بر مبانی، هنرجو وارد مرحله‌ی متوسطه می‌شود؛ جایی که تمرکز روی سرعت، کنترل دینامیک و بیان موسیقایی است. در این مرحله، یادگیری سبک‌های مختلف مانند کلاسیک، پاپ، یا فلامنکو به رشد هنری کمک زیادی می‌کند.

در آموزشگاه چکاد، دوره‌های پیشرفته با تمرکز بر اجرای صحنه، تحلیل موسیقی و تفسیر قطعات برگزار می‌شود. هدف این دوره‌ها، تبدیل هنرجو به نوازنده‌ای مستقل و خلاق است که بتواند قطعات مورد علاقه‌اش را با درک کامل اجرا کند.

سخن پایانی و توصیه به هنرجویان

یادگیری گیتار سفری زیبا اما نیازمند صبر و پشتکار است. هیچ پیشرفتی در یک شب اتفاق نمی‌افتد؛ اما با تمرین روزانه، گوش دادن به موسیقی با دقت، و گرفتن بازخورد از استاد، رشد شما حتمی است.

اگر در ابتدای مسیر هستید و می‌خواهید با هدایت یک مربی مجرب مسیر درستی  را در آموزش گیتار  طی کنید، آموزشگاه  موسیقی چکاد می‌تواند بهترین نقطه‌ی شروع باشد.

در چکاد، یادگیری گیتار فقط آموزش نت و آکورد نیست؛ بلکه کشف لذت واقعی موسیقی است.