تنبک

  • آموزش تنبک(تمبک) توسط استاد مصطفی هاشم زاده

    مصطفی هاشم زاده ، نوازنده و مدرس تنبک (تمبک)

     

    مصطفی هاشم زاده  تنبک را در محضر اساتید نوید افقه، جعفرقاضی عسگر،  مسعود گلی و فاتحی آموخت و  شیوه ی نوازندگی و تدریس ایشان متاثر ازشیوه استاد نوید افقه می باشد.

    وی با گروه های بسیاری از جمله طعنه، سایه، باران، فریاد، خنیاگران سلمک و همچنین گروه های رهاب و همساز به سرپرستی استاد مسعود شعاری در بسیاری از تهران و بسیاری از شهرهای کشور، به اجرای کنسرت پرداخته است.

    ایشان همچنین دربخش ویژه جشنواره موسیقی فجر،  درسال1394 به عنوان نوازنده حضور یافته است.

    مصطفی هاشم زاده  نوازنده برگزیده تعدادی از جشنواره های کشور از جمله:

    کسب مقام نخست در جشنواره ی ضرب اصول در ایران درسال1394

    کسب مقام سوم در جشنواره ی موسیقی جوان درسال ۱۳۹۵.

    کسب مقام دوم در جشنواره ی موسیقی جوان در سال ۱۳۹۶نیز بوده است.

    آشنایی با ساز تمبک (تنبک)

    اساتید تمبک(تنبک) آموزشگاه موسیقی چکاد

     

    مصطفی هاشم زاده، نوازنده و مدرس تنبک (تمبک)
  • آموزش عود، دف و تنبک، کوزه، هنگ درام، سلفژ ایرانی- آرش سعیدیان

     

    فارغ التحصیل رشته نوازندگی ساز ایرانی از دانشگاه هنر تهران

     

    آرش سعیدیان موسیقی خود را از سال 1377 با تمبک و سازهای کوبه ای آغاز کرد و در ادامه به فراگیری عود، سه تار، تنبور، دوتار و … پرداخت.

    وی در مسیر آموزش خود از محضر اساتید بزرگی چون استاد محمدرضا لطفی، استاد حسین مهرانی و استاد محمدرضا ابراهیمی بهره برده است.

    ایشان بیش از 17 سال سابقه تدریس داشته و به عنوان استاد ساز تخصصی در دانشگاه سراسری گیلان نیز فعالیت نموده اند.

    بخشی از سوابق هنری و آثار ایشان :

    • جوایز و تقدیرنامه
      • جایزه بهترین آلبوم موسیقی سنتی از بین تمام آلبومهای سنتی منتشر شده در ایران در سالهای 92 و 93 از جشنواره ی استاد ایرج بسطامی به همراه همنوازان خاموش به عنوان اهنگساز و نوازنده برای آلبوم سحرخوانی.
      • لوح تقدیر از نخستین جشنواره ی موسیقی سنتی، 1395، برای شرکت در بخش گروه نوازی.
    • آلبومها
      • آلبوم حالا چرا به آهنگسازی استاد مجید درخشانی و خوانندگی استاد ناصر مسعودی، 1396، موسسه هنری پرده هنر موسیقی
      • آلبوم گریز به آهنگسازی و خوانندگی حسین مهرانی، 1396، انتشارات ماهور
      • آلبوم 10 تصنیف به آهنگسازی امیر شریفی و خوانندگی مهدی امامی، 1395، انتشارات سازآواز
      • آلبوم سحرخوانی به آهنگسازی همنوازان خاموش و خوانندگی مجتبی عسگری، 1392، انتشارات ماهور
      • آلبوم نارنگ به آهنگسازی سامان سرداریان و خوانندگی مجتبی عسگری، 1391، انتشارات ماهور
      • آلبوم در پناه یادها به آهنگسازی رامین صفایی، 1390، انتشارات چهارباغ
      • آلبوم سرخوش به آهنگسازی میلاد درخشانی، 1389، انتشارات رهگذر هفت اقلیم
      • آلبوم بادبان شکسته به آهنگسازی حسین قاسمپور و خوانندگی حسین علیشاپور، 1388، انتشارات چهارباغ
    • فستیوال های خارجی
      • سرپرستی گروه سایه روشن در فستیوال الانشاد در کشور ، 1394
      • شرکت در فستیوال الانشاد در کشور الجزایر به همراه گروه نقش، 1392
    • جشنواره های داخلی
      • نخستین جشنواره موسیقی کلاسیک ایرانی، 1395، به همراه گروه خاموش، تهران
      • سی و یکمین جشنواره موسیقی بین المللی فجر، 1394، به همراه گروه خورشید به سرپرستی استاد مجید درخشانی، تالار وحدت
      • بیست و هشتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر، 1391، به همراه گروه خاموش، تهران و گرگان
      • بیست و هشتمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر، 1391، به همراه گروه مهتاب رو، یاسوج
    • کنسرتها:
      • کنسرت گروه نقش به سرپرستی امیر شریفی، دی 1395، تهران
      • کنسرت گروه مهتاب رو به سرپرستی وصال عربزاده، اردیبهشت و خرداد 1395، تهران و اهواز
      • کنسرت همنوازان خاموش، مرداد 1394، کرج و اصفهان
      • کنسرت گروه نقش به سرپرستی امیر شریفی، اردیبهشت 1394، تهران
      • کنسرت گروه کهن به سرپرستی کامیار فانیان، مرداد 1393 ، گنبدکاووس و اصفهان
      • کنسرت گروه نقش به سرپرستی امیر شریفی، آبان 1392، تهران
      • کنسرت بزرگداشت استاد پرویز مشکاتیان به همراه گروه فراق به سرپرستی محمد آذری، مهر 1392، اصفهان
      • کنسرت گروه جام ارغوان به سرپرستی حسین قاسمپور، 1386 و 1385، رشت، لاهیجان و تهران
      • کنسرت گروه فراق به سرپرستی حمیدرضا جوان، بهمن 1381، کرج
      • کنسرت گروه دلشدگان به سرپرستی هادی سپهری، شهریور 1381، کرج
    آرش سعیدیان، مدرس عود، دف و هنگ درام
  • تمبک

     تمبک 

    بحث لغوی

    از دکتر ضیاءالدین سجادی

    استاد دانشگاه

    گفتار یکم

    دُمبک، تُنبک، ضرب

    نخستین شکلی که از این کلمه به معنی آلت موسیقی مخصوص، یعنی _استوانه ای که پوست به آن کشیده باشند _ در زبان فارسی داریم «تَبَنـگ» (به فتح ت و ب و سکون ن و گاف Tabang) است که معانی چند برای آن شده و آنچه مقصود ماست اینگونه در فرهنگ ها دیده می شود:

    لغت نامه ی دهخدا ذیل این لغت به نقل از فرهنگ های دیگر ضبط کرده است:

    «آوازی را گویند بلند و تند مانند صدای ناقوس» (برهان)

    «آواز بلند و تیز مثل آواز زنگ و صدای ناقوس» (آنندراج، فرهنگ نظام)

    «به معنی دف و دهل هم آمده است» (برهان)

    «به معنی دف و دهل و تُنـبَک نیز آمده که بازیگران نوازند» (انجمن آراء، آنندراج)

    «و نیز به معنی تُنـبَک که بازیگران نوازند» (فرهنگ رشیدی)

    «قسمی از ساز بوده مانند دف» (فرهنگ نظام)

    در جِد قَرینشانم لیکن به گاه هَزل              من کوس خسروانم و ایشان دف و تَبَنـگ

    (سوزنی به نقل فرهنگ نظام)

    در ملک تو پسنده نکردند بندگی               نَمرود پشه خورده و فرعون پیس ولنگ

    با بندگانت کوس خدایی همی زدند            آگاه نی که کوس خدایی نیست با تَبَنـگ

    (سوزنی)

    و  «تَبَنـگ» در اشعار سوزنی به همان معنی دف و تُنـبَک است. زیرا در بیت اول می گوید: من در سخن جِدّی قرین و همانند ایشان (حاسدان) هستم اما در هنگام هزل و شوخی، من مانند کوسخسروان و شاهان پرصدا و بلند آوازه هستم و آنان مانند دف و تُنبَک بازیگران اند. در دو بیت دیگر نیز سوزنی گفته است که نمرود پشه خورده و فرعون پیس و لنگ در پادشاهی تو بندگی را نپسندیدند و دعوی خدایی در برابر بندگان تو داشتند و کوس خدایی می زدند و اما آگاه نبودند که کوس خدایی آنان صدای دف و دهل است و مانند آواز کوس، حقیقی و بلندآوازه نیست.

    پس از نقل این ابیات از سوزنی در لغت نامه، این بیت از عمید لومکی به نقل فرهنگ نظام ضبط شده است:

    دَوری که از تو در سرمستی فزون شود                       آواز کوس باز نداند کس از تَبَنگ

    و در این بیت «تَبَنـگ» به معنی آواز بلند و تیز مثل آواز زنگ است یا آواز دهل و دف که آن را با آوازکوس مقایسه کرده و گفته است: در گردش و دور می که مستی از تو در سر می آید و افزون می شود آواز کوس و طبل را از آواز دف و دهل کسی باز نمی شناسد. و در حاشیه لغت نامه هم با شماره (8) ذیل این بیت نوشته است:

    «لفظ تَبَنـگ در این شعر ممکن است به معنی دوم باشد پس برای سوم سند دیگر لازم است». (فرهنگ نظام)

    مؤلف فرهنگ رشیدی هم این بیت را شاهد دف آورده و در ذیل معنی آواز بلند و تیز مانند آواز زنگ آرد:

    «در شعر عمید این معنی نیز توان گفت»

    و معنی دوم که صاحب فرهنگ نظام اشاره کرده همان آواز بلند و تیز مثل آواز زنگ و صدای ناقوس است. و برای معنی سوم یعنی «قسمتی از ساز مانند دف» سند دیگری میخواهد.

    فرهنگ آنندراج ذیل لغت «تَبَنـگ» نوشته است:

    «و به معنی دف و دهل، و تُبـنُگ (به ضم تا و نون) نیز آمده که بازیگران نوازند.»

    عمید لومکی (لغت نامه به نقل فرهنگ نظام _ لومکی) گوید:

    «ع: آواز کوس باز نداند کس از تُبَنـگ»

    سوزنی گفته : «ع _ من کوس خسروانم و ایشان دف و تُبَنگ». و به معنی آواز بلند و تیز مثل آواز زنگ و صدای ناقوس نیز آمده است. و بعد درباره ی «تُنـبَک» (با کاف) نوشته است: «بر وزن جُنبک. در جهانگیری دُهلکی باشد که بازیگران در هنگام بازی و رقص بنوازند و در محاوره سازی است که یک طرفش به خام کشند و یک طرف بسته باشد و پانچه از دو سو به خام کشند دهل است و سند آن در لفظ «تَلَنـگ» در همین باب در فصل لام گذاشت»، میرنجات:

    «نوبت تخته شلنگ است حریفان دستی                     تُنــبَکِ ما به تلنگ است حریفان دستی»

    در اینجا توضیحی لازم است و آن اینکه «خام» به معنی پوست دباغی نشده است که به یک طرف «تُنـبَک» کشیده می شود. اما در شعر میرنجات کلمه «تُنـبَک» را خود صاحب فرهنگ ذیل این لغت ضبط کرده و در ذیل لغت «تَلَنـگ» که به معنی زدن و نواختن با سر انگشت بر تُنـبَک است همین بیت را به این شکل نوشته: «...تُنـبَک ما به تَلَنـگ است...»

    و باز آنندراج «تُنـبَک تعلیم» را این طور شرح کرده: «تُنـبَکی که در وقت ورزش تعلیم کردن کُشتی به شاگردانش، نوازند و این رسم ولایت است». میرنجات:

    «در چمن تُنـبَک تعلیم غمت غنچه گل                     رند باغـانی طنبـور نوازد بلـبل»

    و باز درباره «تُنـبَک ما به تلنگ است» نوشته: «یعنی ساز است و کوک است. تُنـبَک زدن به معنی انگشت زدن و این از اهل زبان به تحقیق پیوسته» و «تُنـبَک نواز» را نوشته معروف است:

    «شبی عیشی در این فیروزه ایوان              شـده تُنـبَک نـواز مـهـر تـابـان»

     نظیر همین معانی را درباره «خُمِّک» نوشته که: به ضم اول و فتح ثانی مشدد، ف (یعنی فارسی)، به معنی خم کوچک و دف کوچک که چنبر آن رویین تن باشد و آن را نوازند و در «خُنـبَک» گفته خواهد شد. و پس از آن در «خُنـبَک» نوشته است: به ضم اول بر وزن (اردک)، ف (فارسی)، تبدیل «نون» به «میم» است چنانکه در «خُنـب» مذکور شد و آن به معنی دف کوچک آمده که چنبرش رویین تن باشد و دست بر پوست او زنند و صدایی برآید. شیخ نظامی گفته:

    «درآمـد به شورش دُم گـاودُم                    به خُنـبَک زدن طاس روئینه خُم»

    و بعد اینطور ادامه می دهد:

    «در این ایام به «تُنـبَک» و «دُنـبَک» مشهور شده و تبدیل خاء و دال و تاء در فارسی متداول است و خُنـبَک زدن، انگشتان را بر هم زدن گویند و در هر حال خُنـبَک زدن به معنی دست زدن و اظهار فرح و سرور و سرمستی است و گاه افاده معنی طعنه زدنو تماخره کردن نیز می کند». چنانکه مولوی در مثنوی گفته که اولیاءالله صفتشان چنین است:

    «در تماشای دل بد گوهران                       می زدی خُنـبَک بر آن کوزه گران»

    در برهان قاطع راجع به «تُنـبَک» نوشته است: «تُنـبَک به ضم اول بر وزن اردک دهلی باشد دُم درازکه از چوب و سفال سازند و بازیگران در زیر بغل گرفته بنوازند». و آقای دکتر معین در حاشیه نوشته اند:

    «ظ: مُصحّف تَبَنـگ»از این حاشیه و از شرح آنندراج چنین برمی آید که «تُنـبَک» و «دُنـبَک» تغییری است از همان «تَبَنـگ» و این کلمه اَشکال دیگری هم در فارسی پیدا کرده که از آن جمله است: « طُنـبَک»، «تُمـبَک»، «دُمـبَک» و نیز «تُنـبیک» و «تُنبوک». (فرهنگ فارسی دکتر معین)

    و این نکته هم قابل ذکر است که در فرهنگ فارسی دکتر معین ذیل «دُنـبَک» اشاره ای به شکل پهلوی کلمه شده و نوشته است: «دُومبَلَگ» (Dumbalag) پس از آن همان شرح برهان قاطع راجع به «تُنـبَک» آمده است و از اینجا احتمال توان داد که «دُمبَک» و «دُنـبَک» از آن تلفظ پهلوی و «تُمـبَک» و «طُنـبَک» تغییر شکل همان «تَبَنـگ» است که ذکر شد.

    در فرهنگ سروری که اوایل قرن یازدهم هجری تألیف شده ذیل لغت «تُنـبَک» اینطور نوشته است:

    «آن چنبر عمیق که یک جانب آن را پوست خام گرفته باشند تا به وقت کار زنند،

    حکیم انوری گوید بیت:

    و آنجا که فتد مال تو در معرض قسمت                      تُنـبَک زندو حق طمع ها بگذارد

    دُنـبَک و طُنـبَک نیز گویند»

    و این بیت که در فرهنگ سروری  از انوری نقل شده جزء قطعات انوری و مصراع دوم آن در دیوانش به این شکل ضبط است: «دُنـبَک زند و حق طمع ها بگزارد». و از اینجا پیداست که «دُنـبَک» و «دُنـبَک زدن» یا «تُنـبَک» و «تُنـبَک زدن» (نقل سروری) در قدیم به کار می رفته است.

    اکنون برای نتیجه گیری و تکمیل این بحث شرح فرهنگ فارسی معین را که در ذیل لغت «تُنـبَک» آمده است  نقل می کنیم:

    «تُنـبَک Tonbak (=دنبک =طنبک) یکی از آلات موسیقی مانند دهل که از چوب یا سفال یا فلز سازند و در یک سوی آن پوستی نازک کشند و به هنگام نواختن آن را در زیر بغل گیرند و با سرانگشتان نوازند».

    آخرین نکته قابل بحث در پایان این مقال درباره «ضرب» است.

    ضرب هم که به این آلت موسیقی گفته شده، ظاهراً به مناسبت آن است که اصول ضرب و آهنگ را با آن نگاه می داشته اند زیرا در لغت نوشته اند: «نوعی تُنـبَک بزرگی که مطربان برای نگاه داشتن اصول به کار دارند، آلتی چون نقاره که بدان اصول نگاه دارند، طبلی اصول داران مطربان و ورزشکاران را (لغت نامه) و یک معنی «ضرب» نواختن است. چنانکه مولوی گوید:

    «چون سماع آمد ز اول تا کران   مطرب آغازید یک ضرب گران»

    و «ضرب اصول» به اصول زدن دستک و انگشت و مانند آن، سعدی راست:

    «و به دوستی که ز دست تو ضربت شمشیر  چنان موافق طبع آمدم که ضرب اصول»

    (لغت نامه نقل از آنندراج)

    و نیز سعدی در همان معنی «ضرب» یعنی اهنگ و نغمه گفته است:

    «همچو چنگم سر تسلیم واردات در پیش                   تو به هر ضرب که خواهی بزن و بنوازم»

     

    منبع: کتاب آموزش تمبک تالیف حسین تهرانی

     

     اساتید دف و تمبک(تنبک) آموزشگاه موسیقی چکاد

  • دونوازی تنبک(تمبک) و قانون در فستیوال تکنوازی و دونوازی آموزشگاه موسیقی چکاد

    دونوازی قانون و تمبک توسط مدیا ناهید، هنرجوی کلاس قانون استاد هدیه ملکی پور و پرهام زارع هنرجوی تمبک استاد سهیل اله دادیان در فستیوال تکنوازی و دونوازی آموزشگاه موسیقی چکاد در اسفندماه 96
     
  • کنسرت استاد اله دادیان مدرس دف و تنبک آموزشگاه موسیقی چکاد با گروه شروند

     

    سهیل اله دادیان استاد دف و تمبک آموزشگاه موسیقی چکاد در کنسرت رها در باد به همراه گروه شروند در روزهای ۱۵ و ۱۶ مهر ماه به روی صحنه می رود.

    این اجرا به آهنگسازی آرش احمدی نسب و با آواز مهران زمانی یکتا در باغ موزه نگارستان تهران برگزار میشود 

    در بخش اول، قطعه سازی ادوار، قطعه آوازی خانه‌ام ابری است با شعری از نیما یوشیج، قطعه سازی زخمه بر زخم، قطعه شبانه با شعری از احمد شاملو، رنگ همایون از درویش‌خان با تنظیمی متفاوت اجرا خواهد شد.

    در بخش دوم، قطعه سازی آوای کولیان برگرفته از موسیقی بلوچستان، طرح آوازی بر شعری از حافظ، تصنیف رها در باد با شعری از نصرت رحمانی، تصنیف از کفم رها از عارف قزوینی با تنظیمی متفاوت‌ و تصنیف فصل با باران با شعری از مولانا با الهام از ترانه‌ای کردی اجرا می‌شود.

     نوازندگان دیگری که در این کنسرت به هنرنمایی میردازند عبارتند از: مهربد یوسفی (نوازنده عود)، امین رحیمی (نوازنده نی)، آیدین شفایی (نوازنده پرکاشن)، سیاوش احمدی‌نسب (نوازنده کمانچه)، آرش احمدی‌نسب (نوازنده تار).

    http://negarestan.ut.ac.ir/fa/Pre-News/191

     آشنایی با استاد سهیل اله دادیان

     

  • مدرس موسیقی کودکان(ارف) و نوازنده دف و تنبک- شهرزاد افشار

     

    شهرزاد افشار، مدرس موسیقی کودک (ارف)

    شهرزاد افشار  با فراگیری ساز سنتور نزد پدر خویش پا به عرصه ی موسیقی گذاشت. وی پس از کسب رتبه در جشنواره ی شعر و موسیقی وارد صدا و سیمای استان همدان شد و به ضبط شعر کودکانه پرداخت. فراگیری ساز دف را از سال  83  نزد آقای میر وحید رادفر آغاز نمود و از سال 84  تا  88  با عضویت در گروه مفتون چندین اجرا با این گروه داشت. و سپس آموزش دف را نزد استاد بیژن کامکار ادامه داد. او همچنین  به فراگیری ساز تمبک نزد آقایان اصغر کریمی منسوب ، ساسان سلاسلی و سحاب تربتی پرداخت و دوره آموزش خود را نزد سحاب تربتی به پابان رساند. وی دوره آموزش سلفژ را نیز نزد آقای سعید فهیمی و رشید رشیدپور گذارنده است. وی دوره مربیگری موسیقی کودک را نزد استاد ناصر نظر گذرانده است. ایشان با ارکستر مدرن یار آوا، ارکستر رامشه و ارکستر بانوان به سرپرستی خانم نادری همکاری می نماید.

     

    آشنایی با دوره موسیقی کودک (ارف)

     

    اساتید موسیقی کودک(ارف) در آموزشگاه موسیقی چکاد

     

    آرش سعیدیان، مدرس عود، دف و هنگ درام

نشانی: تهران (غرب)، بلوار مرزداران، ابتدای بلوار شهید سرتیپ بهرام آریافر،نبش خیابان خلیج فارس، پلاک 10، ساختمان نگین خلیج فارس،  واحد 7

تلفن : 44245641-44246229 (021)

ایمیل: info@chakadmusic.com

اینستاگرام آموزشگاه موسیقی چکاد   گوگل پلاس آموزشگاه موسیقی چکاد   کانال ویدئوهای آموزشگاه موسیقی چکاد در آپارات

 

logo-samandehi